|
Bugün Doğum Günü... Bugün Vuslat...
....Herhalde Janset Hala Çağırdı...
Çok ‘sosyal’ olduğum için sildim telefonumda yer alan facebook
uygulamasını...
Halbuki, her sabah onun yazdığı ve ‘Wupso’ ile biten yazılarını
okuyordum.
Bazen ‘Sevgili Çocuğum....’ diye başlayan kızdıkları oluyordu.
Onlara değil, böyle düşünmelerine sebep olanlara kızıyordu...
Daha henüz istifa etmemiştim...
Papyonu kendisine en çok yakıştıranla tanıştım önce... Şapkayı
kendisine en çok yakıştıranla ardından...
Nart Dergisinde gördüm...
Çerkeslerin Halası Janset Baybaş.... diye başlayan ön kapak içini
gördüm...
İlk Aspendos’ta ‘Gölgelerimizden Bile Büyük Olduğumuz’ gece
gördüm...
Belkide bir daha görmedim...
Altın madeni olana, altın çikolata hediye edecek kadar zekası bir
yana İsviçre’de ağzını kurcalamadığı kimse kalmamıştı...
Selenyum umut olsun istiyordu... ama olmadı...
Selenyum umut olsun istiyordu Çerkeslere, umudu hiç bitmedi...
Janset Hala fotoğraflara giriyordu gizlice...
Sonunda dayanamadı Janset Hala,
Kıskandı herhalde, çağırdı belki de kendisinden daha çok sevilen
ablasını yanına...
Dünya yetmedi onun koca yüreğine...
Wogmaf!
Bugün Konya’da Mevlana Dergahı’nın yanı başında, Erenlerin yattığı
Üçler Mezarlığına defnedildi.
Her zamanki şık haliyle geldi Dünya’nın öbür ucundan...
Adige Bayrağına, Abhaz bayrağına sarınmışken, yine her zamanki
zarifçe taktığı beyaz şapkası vardı onu tamamlayan.
Kalpakla yanına gelenlere, bakışlarıyla gülücükler atıyordu.
Konya’nın sevgili kızı diye bildiler. Omuzlarda taşındı, ana
babasının arasına uzandı.
Theley Janset yetişti... Can suyu, kar suyundan oldu.
İki gün erken geldin diyordu, mezar taşında sevgililer gününün
tarihi vardı çünkü.
Dergahın gölgesinde yatarken, kar beyazı saçlar rüzgarı peşine
alarak Elbruz’a gidecek... |
