|
'Asmalı Konak' duvarında asılı kama vardı,
gümüşten kama...
Babasından kılıcı, dedesinden kaması olan için...
Mumcu giderken de çok üzülmüştü...
Aziziye hikayelerinden...
Tayfun Talipoğlu Sakarya Caddesi’nde, ‘Uzunyayla, koca bir deniz’
deyince şaşırmış, duyanlar...
Şaşıranları görünce Talipoğlu, ‘orası insan denizi’ diye devam
etmiş...
Ermenilerden yadigar kalan küçük kız, büyümüş serpilmiş tüm köyün
kızı olmuş...
Herkesin evinde büyüdüğü için, her eve yardıma gidermiş...
Kimin ihtiyacı varsa, kimi görmek isterse...
Uçsuz bucaksız, beyaz topraklarda, meyve sebze yetiştirebilen
birisiymiş...
Eli hikmetliymiş, kuru tahtayı fide niyetine dikermiş...
Gelin gitmiş başka köye ama, diktiği fidelerden meyve, sebze
yemeye devam etmişler...
Üç çocuğu olmuş...
Bu köyde anlatılanlarla büyümüş, öğretmen...
Bazılarını ise, kendi yaşamış...
Tek, babaannesinin paltosu varmış koca köyde... Palto denince,
rengini sormayın bilinmezmiş, rengi yok adı var paltonun...
Kim düğüne gidecek, kim cenazeye gidecek, kim Aziziye gidecek...
Gelir, alırlarmış babaannenin sandığından...
Öyle kolay değil, törenle çıkarmış koca ağır palto...
Yine sandıkta gizlenen, torunlara bile verilmeyen, belki de Ermeni
kızdan yadigar portakallar olurmuş...
Palto o yüzden portakal kokarmış,
içine sinmiş...
Kim alırsa, cebine bir adet portakal konmuş halde alırmış o
güzelim paltoyu...
Palto, geri gelince yine girermiş törenle, o sandığa...
Torunlar yiyemezmiş...
Halvana, Gubate, Haluj yapılırmış ama, torunların canı portakal
çekermiş hep...
1969’da Ankara Khase’de, düğün olmuş...
Torunlardan kız olan, öğretmen olan, gelin olmuş, o düğünde...
Takım elbise giyen erkek kardeş ise, düğünde oynamış, ablası
için...
Sıra sıra dizili genç kızların, diz üstü etek giydiği dönemmiş...
Sıra sıra dizili delikanlıların, gömlekleri kolalı olduğu
dönemmiş...
İki kızı olmuş öğretmenin...
Kızları, hastalanmadan vermiş, istemeden vermiş, portakalları...
Kızlarıyla birlikte yeseler de, o ararmış nadiren köyde yediği,
içi kuru portakalın tadını... |
