|
Kıskanıyor Venüs, ortaya çıkıyor bir
anda, yoktan yere...
Berber makası ile terzi makası arasında ki farkı bilmek
lazımmış...
Ayakları olmayan yorgancı, mavi atlas üstünde nasıl durur bakın...
Kaç tane kaldıysa...
Kırk yıllık ‘Sapanca’ için rahmetli anneannem, hep ‘Sabanca’
derdi...
‘Mısır’ için, ‘Misir’ derdi....
Bildiğim için olsa gerek, anlardım ne demek istediğini...
Yazdığı majüskül yazıyla, ne demek istediğini anlamaya çalışırdım,
hiç öğrenmemiştim çünkü...
Dedim ya bilmiyorum tadını...
Tadını bilmesem dahi anladım, bol sarımsaklı, üstünde dumanı tüten
lezzeti...
Bide Hüseyin, o kadar çok anlattı ki... Çardak öncesi ve sonrası
diye ikiye bile ayırmak
lazım...
Keşkek yememiştim, düğünde bile yemedim...
Vesile olmadı...
Yamçı’yı ziyarete Hacı Murat gelmiş...
Telefonda İnci ağlayarak anlatıyordu...
‘...İçeri girişi öyle ihtişamlıydı....’ diye anlatırken sesi
kayboldu hıçkırıkları arasında...
Bazen bir resim, bin kelimeden daha değerli...
Bazen bir bakış hepsinden değerli...
Bazen bir figür...
Hepsi gitti, hiç ummadıklarıma bile...
F. hariç...
Hepsi bildi...
Zamanın birinde bir gelin, bir damat varmış...
Düğün sonrası değil...
Sıra sıra çocukları olunca, anne ile baba...
Ancak aile olmuşlar...
Evlatlardan...
Bir, ikiyi geçmiş...
İki, üçü geçmiş...
Tüm yaşadıkları öğrendikleri kar kalsın diye...
Bir karar alırken, birlikte alınmasını sağlamış baba...
Yarım kilo isli peyniri alırken...
Bir ev alırken...
Aile olmanın zor olduğunu düşünürmüş...
'Bir şey yaparken dikkat edin, soyadınızı düşünün' dermiş baba.
Siyah beyaz televizyonlarda, kırmızı siyah görünürdü...
Renkli televizyonlarla çıktı ortaya,
bir çok renk körü...
Siyahın kırmızı olduğunu bilemeyenlere,
yağmur sonrası dağların üstünden,
ışıldayan gökkuşağı keyif vermiyor... |
