|
Bu kadar tesadüf olamaz...
Bükreş’te tanıdım...
Bir akşam yemeği yedik...
Sigara içiyordu... Tek başına...
Şarap içiyorduk... Birlikte...
Balık ise, ikimize eşlik ediyordu...
On beş yıl olmuş neredeyse...
O zaman keman çalan Şapsığ Doktor’dan konuşmamıştık...
O zaman flüt çalandan, wored söyleyenden bahsetmemiştik...
O zaman, bildiğimiz Ayhaba’yı bilmiyorduk, söylemedik...
Casa Capşa...
Liszt resital vermiş, 1846 yılında...
Bükreş’te, Bellagio’da ve İstanbul’da sokağında notalar...
1864 yılından önce...
resital ve bestelerden sonra...
Yemeği Casa Capşa’da yemiştik, resital verilen binada...
On beş yıl sonra karşımda, bu kadar tesadüf olamaz...
Bir mesajı vardır muhakkak...
Alacağım... |
