|
Bir müzede yaşıyorlar.
Zamanın birinde aşağısı yukarısı olan bir yayla varmış.
Birçok köyü varmış. Bakınca bir köyden, diğer köy gözükürmüş.
Sanki dünya yuvarlak değil gibiymiş orada...
Çok uzunmuş bu yayla...
Bir Jandarma başçavuşu gelmiş Azziye dedikleri Pınarbaşı’na.
Uzunyayla’dan, Aslan Bey hediye etmiş...
İyiliği dokunmuş ona, kendisinin değer verdiği, önem verdiği bir
şey hediye etmek istemiş.
Kumandan bu çok eskiden. Muhtemel, Kafkasya’dan geldi. Biz buna
başlık deriz, sharkon deriz. Hediyem olsun sana, demiş.
Jandarma başçavuşu tayin olmuş...
Sandıkta saklanmış sharkon. Tayinlerin ardı arkası kesilmemiş.
Seneler geçmiş, iki kızı büyümüş evlenmiş.
Aslan Bey’in hediye ettiği saklanmış itinayla.
Güve yemesin, çürümesin diye özen gösterilmiş. Nedendir bilinmez,
leke kalmış, siyah bir eke kalmış bir yerinde Sharkon’un, ne
zamandan kaldı yine bilinmeyen...
Başçavuş ile yolları kesişen Üsteğmene, madem bu kadar kıymetli,
kıymetli hediyeyi size hediye ediyorum, kadir kıymet bilen
olduğunuz için, demiş Başçavuş.
Aslan Bey’in, hediye ettiği sharkon...
Kırk senedir saklanıyor...
Dolapta, sandıkta, valizde...
İki kız kardeş...
Müzede yaşayanlar...
Adlarına düğün kurulanlar...
Motifleri, ilmikleri görsünler diye, sharkon’un verildiği iki kız
kardeş.
Geldi seneler sonra, bir vasıtayla...
Tek değildi sharkon.
Thamga işlenmiş bir kamçı ile geldi sharkon...
Lacivert kadife, üzeri altın iplerle işlenmiş kamçı...
Ay çıktı bu gece...
Maze...
Sharkon sayesinde thamgalı kamçı.
Tekamül olsun diye, thamga üzerine işlenmiş kamçının.
At yol arkadaşı olurken, ay olmuş yol göstermiş bana.
Omzumdan sarkan sharkon, atın yelesini de sarmış.
Sağ omzumu saran 'efsane avuç' ise güç vermiş, rüzgara karşı
rüzgar olmuşuz... |
