|
Tarih kurumundan çıktı...
Butba'nın Hatıraları...
Gittiği zamandan kalan anılar yazılmış...
Düzenleyen, derleyen yine bir başka öğretmen...
Kaç baskı yaptı üstelik...
Yeşil renkli basıldı, sarı renkli basıldı...
Aslında alfabe hazırladığından biliyoruz ismini, sülalesini...
Şimdi duvarda rengarenk bir resim var...
Çerçevesi olan, bitmiş bir resim...
Ressam resmi bitirmiş, kendiside bitmiş...
O da Butba...
Mozart'ın Requiem'i gibi, duvara asıldıktan beş gün sonra
gidivermiş canlar diyarından, canını bırakarak...
Sezai Ağabey’in odası gözüküyor...
Çegem Kahvesi gözüküyor...
Bir ‘Anıt’ var, sahil boyunca uzanan...
Kızıyla buluştuğumuz o sahilde...
Aynı sülaleden iki kişi, bir resimde, bir duvarda...
Diğer duvarda bir çok fotoğraf var...
Atlar diyarına gidemeden, bir başka at diyarında çekilmiş...
Müfredatın müziklerini kayıt edilmeden dinledik...
Duvarda, o rengarenk resmi yapanla, hatıraları ve alfabeyi
yazan...
Yine o duvarda o resmin bir solunda, bir sağında bitmiş bir
çerçeve ile yine yer alsın istemiş, kızının imzasıyla...
Besteleniyor demek, müfredat gibi...
Bekleniyor bir senedir, kızından iki resim daha...
Bir sol yana, bir sağ yana...
Bizim kuşaktan, anasından duyarak bilen bir kişi...
Bizim kuşaktan, babasının isim verebildiği üç kişi...
Onların kuşağından dokuz kişi..
Bir oldu üç.
Üç oldu dokuz.
Güve yapmayan, eyerin içinde ıslansa bile birbirine yapışmayan
ayrıca geyik kılı varmış, yine makbul olarak bilinirmiş...
Bir masanın etrafında bir araya gelindi...
Yirmidört olduktan sonra veda edildi...
Sohbet edildi keyifle, laf arasında çıktı bilmediklerimiz...
Bir dönem mektupların bazısı ‘eliyle’ diye gönderilirdi...
Sandıktan çıkmadı, daha önce hiç yoktu...
Şimdi yazıyorum.
Bir ‘eliyle’ üçe, üç ‘eliyle’ dokuza gitsin bu sefer yazılan... |
