|
Dünyaya dışardan bakarken ilk
gördüğünüz ışık, en az güneşi gören evden gelir...
En az güneşi gören ev, en önce ışık yakandır...
En çok güneşi gören ev, en son ışık yakandır...
Er veya geç, herkes yakar ışıklarını...
Güneşi az veya çok görmeleri fark etmez karanlık her yeri
kaplayınca, mecbur kalır herkes, alacayı bile beklemez...
Bir şişe su, boncuk boncuk, damla damla terlediği için çöl
sıcağında...
Elden kaydı gitti...
Düştü kırıldı o taş zeminde...
Et kurutuldu, sebze kurutuldu, meyve kurutuldu...
Gözyaşı ise kurudu...
Ceviz dibekte bin defa ezildi...
Yağı çıktı sadece bir defa gezdirmelik...
Venüs ile anlaşmış, bir ömür boyunca...
Kahverengi zeminli, bir kaset kapağı üzerinde...
Vakur sesiyle sesleniyor...
Kızların Ağır Dansı!
Vakur sesiyle sesleniyor...
Lezginka!
Her birinde önce sesleniyor...
Her birinde seslendiriyor...
Garmon yok o dönemler...
Musa Ramazan, arada sırada el arkada Halit Bey desteği ile gelir,
bir nevi denetlemeye...
Şimdinin Yamçısı...
Yarının isimsiz bir çok ekibi...
Deniz aşırı bile...
Onların izinde gitti, gidiyor...
Aynı vakur ses, bugün gelenleri buyur etmiştir...
Kızların Ağır Dansı!
Dünyaya dışardan bakarken ilk gördüğünüz ışık, en az güneşi gören
evden gelir...
En az güneşi gören ev, en önce ışık yakandır...
En çok güneşi gören ev, en son ışık yakandır...
Er veya geç, herkes yakar ışıklarını...
Dünyadan bakarken, kararmaya başlayınca hava, bir yıldız çıkar...
Gün güneşle giderken,
Yıldızlar çıkar teker teker,
Parlayarak, ışıldayarak...
Kızlar ağır ağır parlayarak dans ediyor, gün güneşle giderken.
Her biri bir başka yıldız...
Kızların Ağır Dansı! |
