...................
...................
DÖ - NÜ - YO - RUZ
11.05.2007
YEMUZ Nevzat Tarakçı
...................
...................
Duyarlı konuşmacılar ve kalabalık bir dinleyici grubu.

Konu, 21 Mayıs. Bu acı sahne detaylandırılıyor.

Söz alanların heyecanı, hassasiyeti tarihin bu acı, kara, utanç tablosunu göz önüne seriyor.  

Canlanıyor bütün ayrıntılar.

Siyah gözlükler takılıyor, siyah çelenkler denize bırakılıyor.

Ataya saygı duruşları gerçekleşiyor.

En duygusal fonlar çalıyor.

Acı, endişe, korku, dehşet kol kola giriyor.

Vahşet, canlanıveriyor sahnede.

Karadeniz’in azgın dalgaları ürpertiyor katılımcıları.

Bulaşıcı hastalıklar, açlık, sefalet, gözyaşı karışıyor denize, ırmaklara.

Ölüm ve sefalet maddeleşiyor, devleşiyor bütün hırçınlığıyla orta yerde görünür hale geliyor.

Programın sonuna doğru konuşmalar, tartışmalar dönüş konusunda yoğunlaşıyor.

Dönüş,
bütün çıplaklığıyla masaya yatırılıyor. Bu konuda sözü olanlar, samimiyeti olanlar olumlu veya olumsuz söylüyor bildiklerini, inandıklarını. 

Ne güzel şey “ Kültürümü seviyorum!” diyebilmek.

Ne güzel şey “ Sevgimin bedelini de severek öderim!” diyebilmek.

Sevginin, vefanın gereğini yerine getirebilmek, sevdayla, vefayla akortlanmak.

Yürekleri kültür bilinciyle sevgiye akortlamak. 

Sevebilmek mazisini, atasını, sevebilmek kimliğini, kültürünü.

“Seviyorum!” diyebilmek toplumumu, bu sevdayı, yüreklerde duyabilmek ne güzel! 

Oysa arzularımız ve emellerimiz var oldukça elemlerimiz de eksik olmayacak.

Yüreğimizde büyütüp yeşerttiğimiz, hülyalarımızı alıp giden kahramanlar (!) eksik olmayacak.

İdealleri hançerleyenler, “Ben de bir hiçim !” diyenler mutlak bulunacak. 

Kapılar açık, önemli işlerini bırakamadıkları için lokalde oturanlar da duyuyor konuşmaları. Onlar da kendi meşguliyetleri doğrultusunda katılıyor konuşmalara.  

- Arkadaş ben kararımı verdim, dönüyorum!  Buralar bize göre değil, birkaç ay içinde dönüyoruz.

O güzel köyü bırakıp şehre yerleşmek mantıklı değildi zaten.
 

Kır saçlı, yeni emekli öğretmen heyecanla:

- İnanın ben de dönüyorum, on dakikadır ''okey''e dönüyorum! 

Yine genç bir emekli:

- Döneceğim arkadaş başka yolu yok. Hem de en kısa zamanda. Bütün girişimler tamam. Yetmiyor emekli maaşı, eski işime dönüyorum! 

Sonunu getirdiği sigarasını atacağı kül tablasında boş yer ararken oldukça duygusal bir ses tonuyla: 

- Sonunda kararımı verdim, ben de döneceğim. Ayrıldığım gün anlamıştım dönmem gerektiğini. Dönüyorum bu akşam eski eşime. 
 

  • Siz oturun ben geleceğim. Oturun masaya, dağıtın kâğıtları,

                                 ben hemen dönüyorum. 
 

  • Oğlan da dönüyor birkaç gün sonra. İzin kullanmadı ya, askerlik

                                 bitti dönüyor. 
 

    - Sizleri bilmem arkadaş biz kararı verdik evi topladık eşyaları

                           paketledik dönüyoruz.

      Kiracı erken çıksaydı iki ay önce dönecektik, kendi evin gibisi var mı kardeşim? 
 

  • Boşa dönüyor bu dünya. Fakir yemek bulamıyor, zengin yediğini eritemiyor.
     
  • Sonunda döndü, biraz yağladım, anahtar döndü sürgü çekildi…
     
  • Havada kuşlar dönüp duruyor.
     
  • Döndüler, döndüler dün gördüm, leylekler döndü, görünce

                                 onları bir tuhaf oldu içim bir yıl daha yaşlandığımı derinden hissettim. 
 

  • Yıllardır bekliyorum dönersin diye
  •                         Neden bağlandı gönül vefasız sevgiliye? 

  • Bir içim suya dönmüşsün sen be!
     
  • Dönün kuşlar dönün kırılsın beller.
     
  • Dönüyorum, romanda, hikâyede aradığımı bulamadım şiire dönüyorum.
     
  • Dökülmüş saçların omuzlarına

                            Bulutla örtülmüş aya dönmüşsün. 
     

    Dön gel ağam, dön gel dayanamiram

                                  Uyku gaflet basmış uyanamiram. 

  • Durum bu vaziyet, gelin biz en iyisi konuya dönelim!

    - Dön bana, dön baba dönelim! 

    - Gelemem Şamil’im, gelmem...  Yanlışlardan dönüyorum ben
     

Gazete okumayı, bulmaca çözmeyi tercih ettiği için toplantıya katılmayıp

                                  diğer odada oturanların sesleri geliyor: 
 

    - Gurbetin yelleri farklı esiyor  
    İçimi yakıyor nefes kesiyor  
    Elbruz, Kuban, beni bekliyor  
    Neden gurbet neden hasret bitmiyor  
    Dönelim ceylanım bizim illere  

    - Ey hududa bağlayan yaslı yollar  

                                  Dönmeyen yolculara ağlayan yaslı yollar. 
 

  • Keklik gibi sekişinden
  •                         Elvan elvan nakışından

                            Bir harami bakışından

                            Ben dönersem gönül dönmez. 
     

  • Dönülmez akşamın ufkundayız vakit çok geç

                             Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen ge煠

  • Bekliyoruz, giden şanlı akıncı ne gün döner yurduna.

   Dönüyoruz…