|
Geçtiğimiz günlerde
diasporadan gelen ana dili öğretmenlerimizi ağırladık
anavatanda. Kendi olanakları ile Nalçik’e gelip, iki hafta
süre ile Kültür Enstitüsü bünyesinde anadil öğretim yöntemleri
üzerine eğitim çalışmalarına katılan bu fedakar kardeşlerimizi
kutluyorum.
Onlarla sohbetlerimiz sırasında şunu fark ettim; en çok üzüntü
duydukları şey, diasporada yürütülen ve 30-40 kişi ile
başlayan ana dili kurslarının kurs bitiminde 2-3 kişi ile sona
eriyor olmasıydı.
Onların bu üzüntüsünü paylaşmamak elde değil tabii ki, fakat
yinede moral bozukluğuna ve hayal kırıklığına düşmeden ısrarla
bu kursları devam ettirmek gerektiğini düşünüyorum.
Basit bir hesap yaparsak Türkiye’de 100 civarında dernek var.
Her bir derneğin bir ana dil eğitmeni çıkarttığını düşünürsek
ve bu eğitmenlerin her birisinin kurslarından o kötümser
rakamlarla 3 öğrencinin Çerkesce öğrenerek mezun olduğunu
hesap edersek, sadece bir eğitim dönemi sonunda 300 gencimiz
anadilini öğrenmiş olacak.
Dili kaybolmuş bir Wubıh olarak bu konuyu çok önemsiyorum ve
bu tür çabaları Adige dilinin diasporada yok olmasını
geciktirecek önemli bir faaliyet olarak görüyorum.
Anadilimiz, varlığımızın devamı için “olmazsa olmaz” savunma
mekanizmalarımızın başında geliyor, o nedenle anadilin
muhafaza edilebilmesi konusu herkes gibi benim de en önemli
önceliklerim arasında yer alıyor.
Özellikle bu konuda Kaf-Fed ve DÇB’ye önemli görevler
düştüğüne inanıyorum.
Bu iki kurumun işbirliği ve sağlıklı ilişkileri sorunun
çözümünde önemli bir yere sahiptir bana göre.
Yine bu işin en zor kısmı ise, bu arkadaşlarımız gibi özverili
insanlarımızı ön plana çıkartabilmek ve onlara destek
sağlayabilmektir.
Onlarla yaptığımız sohbetler sırasında çok mütevazı bir
tavırla “siz bu işi çok büyütüyorsunuz, ana dilini korumak her
Çerkes'in görevidir ve bizler de sadece üzerimize düşeni
yapmaya çalışıyoruz” dediler.
Fakat gerek şahsım adına, gerek üyesi bulunduğum Perit Xase
adına onlara bir kez daha teşekkür etmek ve hiçbir karşılık
beklemeksizin gösterdikleri fedakar çabalarına cemiyetin
dikkatini çekmek istiyorum.
Çünkü bu arkadaşlarımız Adigelik adına, Adige dili ve
kültürünün korunması adına hepimizin sürekli üzerine
konuştuğu, fakat söylemden öteye gitmeyen düşünceleri özveri
ile hayata geçirebilmiş birer öncü konumundadırlar.
Toplum bu tür bireylerine sahip çıktıkça güçlenir ve varlığını
devam ettirebilir ancak. |
